MAŁA KA(F)KA

 KATARZYNA RADZIWIŁŁ „ROZUMIEMY SIĘ BEZ SŁÓW” MUCHOMOR, WARSZAWA 2020 ILUSTROWAŁA JOANNA GĘBAL Jesteśmy zależni od natury. Chcemy, czy nie. Czy to sobie uświadamiamy, czy wolimy odsuwać od siebie tę prawdę, jako niewygodną. A natura wokół nas gada, gada, gada… Owszem, trochę też o nas – o tym, jak się nas ustrzec, a nawet pozbyć. Bo stanowimy zagrożenie. Wiele gadek natury skupia się na przetrwaniu. A przynajmniej te, które nieco rozgryźliśmy. Bo okazuje się, że zdolność porozumiewania się nie przynależy jedynie gatunkowi ludzkiemu. Że gadają ze sobą świerszcze, że gadają ze sobą delfiny, że gadają ze sobą głuptaki przylądkowe. W obliczu katastrofy klimatycznej powinniśmy dążyć do jak najszerszej wiedzy o świecie zwierząt i roślin. Poznać, zrozumieć, uratować. A kto będzie ratował świat, jak nie dzieci? Trzeba im więc pokazać piękno i niesamowitość przyrody. Zawsze zdumiewa nas, gdy odkrywamy, że roślina czy zwierzę jest w czymś podobna do nas, do ludzi (ech, ta...

BIBI DUMON TAK „ZWIERZAKI CUDAKI. KSIĘGA NAJDZIWNIEJSZYCH ZWIERZĄT ŚWIATA” (TŁ. JADWIGA JĘDRYAS) DWIE SIOSTRY, WARSZAWA 2019 ILUSTROWAŁA FLEUR VAN DER WEEL BIBI DUMON TAK „ZWIERZAKI ZWYKLAKI” (TŁ. JADWIGA JĘDRYAS) DWIE SIOSTRY, WARSZAWA 2019 ILUSTROWAŁA FLEUR VAN DER WEEL Dawno, dawno temu (ze stopki redakcyjnej wynika, że w 2006 roku), gdy podczas studiów pracowałam w księgarni, przyszłam jak zwykle po południu do pracy. Zastałam moją szefową siedzącą przy stoliku dla klientów, zaczytaną po uszy. Nie zwróciła nawet uwagi, że weszłam. Ja zaś zwróciłam uwagę na jej wybuchy śmiechu – równiutko co dwie strony… „Jakie to jest dobre!” - wykrzyknęła i już niosła książkę w moją stronę. A ja, nie pałając jeszcze wtedy miłością do literatury z półki z hasłem „dla dzieci”, skrzywiłam się mimowolnie. Ale, bądź co bądź, to szefowa. Wzięłam delikatnie w dłonie ów zielony tom, zastanawiając się już w duchu co powiem, ćwicząc uprzejme „no, ciekawe...” i spoglądając tęs...

RAMAN PRINJA „PLANETARIUM” (TŁ. JEREMI K. OCHAB) DWIE SIOSTRY, WARSZAWA 2019 ILUSTROWAŁ CHRIS WORMELL Jest wpół do ósmej. Idziemy spacerkiem do domu. Patrzymy w niebo. Na niebie Księżyc. To jeszcze nie całkiem pełnia. Ale już prawie prawie. „Jak się nazywa taki Księżyc?” - dopytuje Majka. - „Bo wyleciało mi z głowy.” Mi chwilowo też. Kombinujemy coś z dodawaniem i odejmowaniem, z rośnięciem i zmniejszaniem się, ale to ciągle nie to. „Trzeba zajrzeć do 'Planetarium'” - mówię i mimowolnie przyspieszamy kroku. Oczywiście, że jest. „Przybywający i ubywający”. Ustalamy, że gdy widzimy literę C, to go przybywa, a gdy D, to już się z nim żegnamy. Ale od Księżyca do Ziemi, od Ziemi do Słońca, a potem jeszcze Wenus, Mars, koniecznie czarna dziura, no i biedny Pluton, którego ciągle mi żal, bo „w 2006 roku skończył się jego 76-letni angaż w roli najmniejszej planety Układu Słonecznego. Od tamtej pory Plutona uważa się za planetę karłowatą” [s.38] I tak od słowa do słowa...

JUSTYNA BEDNAREK „W TO MI GRAJ!” PORADNIA K, WARSZAWA 2016 ILUSTROWAŁ JÓZEF WILKOŃ Wyobrażam to sobie tak: wielka gala tłumaczy literatury. Długie suknie, smokingi i kryształowe kieliszki. I na podium jedna osoba: Justyna Bednarek. Z nagrodą specjalną za tłumaczenie. Hę? Przecież „W to mi graj!” nie jest tłumaczeniem, jest autorską książką Justyny Bednarek, napisaną w rodzimym, ojczystym języku. Ale ja się będę przy tej nagrodzie upierać. Bo Bednarek dokonała czegoś niezwykłego! Przełożyła muzykę na słowa. Przełożyła nuty na litery. Przełożyła walce, fugi, marsze i symfonie na bajki! Uczyniła bohaterami bajek utwory statecznych panów – Vivaldiego, Ravela, Mozarta, Bacha, Czajkowskiego, Griega, Bizeta, Beethovena, Verdiego, Saint-Sa ë nsa, Gershwina i Chopina. Dwunastu genialnych muzyków spotkało się na stronach jednej książki. Dwanaście utworów, które zna każdy. Nieprawda? Prawda! Też nie zdawałam sobie z tego sprawy. Nie jestem znawczynią muzyki poważnej. Słyszałam oc...

KATHERINA VON DER GATHEN „OPOWIEDZ MI! DZIECI PYTAJĄ O SPRAWY INTYMNE” (TŁ. ANNA MAGDZIARZ) DWIE SIOSTRY, WARSZAWA 2018 ILUSTROWAŁA ANKE KUHL No dobra. Są serduszka, czekoladki, szampan, trzymanie się za ręce, listy w pachnących kopertach, słodko wyglądające maskotki, spacery, wspólne wyjście do kina albo na kolację. Cały ten miłosny rozgardiasz, który pokazują w komediach romantycznych i o którym bardzo łatwo mówić. Ale jest też TO. Ta mroczna, ciemna strona, schowana pod kołdrą, słowa nie potrafią TEGO opisać i w ogóle po co o TYM mówić. No miłe jest, to prawda, ale żeby zaraz wyciągać to na światło dzienne? Żeby przenosić z sypialni do pokoju dziecięcego? Po co? Dlaczego? Jak w ogóle? Się nie da przecież… Się da! - zapewnia Katharina von der Gathen, edukatorka seksualna. Wtóruje jej Wydawnictwo Dwie Siostry, zapewniając, że dużo rozmawiali między sobą, że dyskutowali o tłumaczeniu (brawo Anna Magdrziarz, dałaś mi do ręki oręż słów!), że konsultowali z Autorką TEN...